Maar hoe begin ik? En wat dan? (gratis online workshop)

Gratis online workshop voor beginners en gevorderden die graag hun familieverhaal op papier willen zetten,
om zelf blij van te worden en
om de familie het mooiste cadeau ooit te geven.

Eigenlijk is daarmee alles gezegd.
Maar nog niet genoeg.

Ik weet dat er veel familieverhalen nog niet op papier staan. Hoe kan dat, terwijl u en ik in alles voelen hoe belangrijk dat is? Nou, u denkt er vaak aan, dat wel. Misschien al tien jaar. Kan nog best tien jaar bij, of de rest van uw leven.

Hoe begin ik?

Die vraag hoor ik vaak en dat snap ik. Want ik hoor ook dat iemand wel verhalen heeft maar ja daar zitten gaten in en hoe moet dat dan. En in de familie is spanning, de een wil er niks van weten en de ander wil zich ermee bemoeien en dan zijn er ook familieleden die meer weten maar niets willen vertellen omdat ze het vergeten zijn maar u voelt aan alles ze weten iets.

Halve verhalen.
Moeilijke herinneringen.
Gaten.

Met een boekje uit de winkel van het type ‘Vertel eens’ red u het niet, want er zijn immers ook Indische aspecten. Staat in zo’n boekje de gevoelsbetekenis van ‘anak mas’? Neen.

Door dat soort moeilijkheden is beginnen gewoon lastig. Maar niet onmogelijk.

U kunt het ook

Als u al een poos met uw verhaal rondloopt, is uitstellen op zich verstandig. Ik hoor weleens verhalen van mensen die op inspiratie rekenen, maar ja, dat is geen stabiele factor. Dus dan schrijven ze een paar uur, daarna wordt het ‘volgende week, hoor’, de vakantie komt er opeens aan en u voelt het al, inderdaad, van uitstel komt afstel.

En daarna arriveert spijt. Dat is een ellendig gevoel. Hadikmaar. Zalikdantoch. Lukttochniet.

Het is wel zo: een goed begin is het halve werk.

Wanneer u een goed familieverhaal wilt schrijven, dan moet dat verhaal aan drie voorwaarden voldoen:

er zit structuur in
er zit historische kennis van Indië in
er zit een menselijk verhaal in

Voldoet uw verhaal niet aan de voorwaarden, dan heeft u een en-toen en-toen en-toen opstel. Dat is saai. En zonde van uw verhaal. En ook niet lief ten opzichte van de generaties die u voor zijn gegaan.
Dus dat moet anders.
En dat kan ook.
Met mijn hulp.

Het is te leren

Een familieverhaal schrijven valt te leren. Wanneer u weet hoe u het moet aanpakken, dan heeft u de kennis ervoor in huis. Daarna is het een kwestie van gaan zitten aan tafel. Van tijd vrijmaken om te schrijven, wat aanvullend onderzoek te doen, uit het raam te kijken en dan verder te schrijven, of te schaven aan hetgeen u geschreven heeft.
Zo doe ik het. En die aanpak heeft geleid tot inmiddels meer dan 30 boeken. Dus dan mag ik zeggen: die aanpak werkt.

En precies die aanpak ga ik in de online workshop met u delen.

Zo gaat dat

Iedereen die een verhaal wil opschrijven, kijkt vroeger of later naar buiten en denkt: “Ja maar, hoe…” En die zin krijgt op verschillende manieren een vervolg. Hoe-vragen zijn goede vragen, ze hebben iets optimistisch. Hoe… nou zo.
In de workshop ga ik antwoorden geven op de vijf hoe-vragen die ik het vaakste hoor en die, eerlijk is eerlijk, ook belangrijk zijn. Met die antwoorden en de praktische tips die u krijgt, kunt u aan de slag.
Kom naar de workshop als u wilt leren wat het antwoord is op deze hoe-vragen:

Hoe begin ik?
Hoe kom ik aan structuur?
Hoeveel tijd kost het schrijven?
Hoe vind ik betrouwbare historische informatie?
Hoe maak ik er een boek van?

Als bonus-vraag neem ik mee: Hoe ga ik om met de familie? Dus hoe te interviewen en hoe om te gaan met weerstand en moeilijke reacties.
Erna weet u dus hoe u begint, wat structuur is, u kunt een inschatting maken over de tijd die u eraan kunt of wilt besteden, u heeft iets geleerd over vindplaatsen en hoe u van een document in de computer tot een boek komt. Dus al met al een handleiding hoe van A naar B en dan naar Z te komen.
U krijgt praktische tips, want ik ben een praktisch mens.
U hoort me niet over het dragen van speciale schrijfsokken.
U gaat erna aan de slag.
Want actie leidt tot resultaat.

U begint dan met het doel voor ogen en dat is:
straks staat mijn familiegeschiedenis op papier,
voor mezelf,
voor de familie,
voor de jongere guppies die van niks weten.

Stelt u zich de boekpresentatie voor: die gezichten.
En hoe dat voelt.

Streep in uw agenda aan: maandag 25 mei 2026 om 0930 uur. Dan begint de workshop.

Ik weet genoeg, ik doe mee

Naam(Vereist)

Voornaam Achternaam

E-mailadres(Vereist)

E-mailadres invoeren E-mailadres bevestigen

Doet u mee?

De meeste mensen weten niet van zichzelf dat ze het best kunnen: een verhaal op papier zetten. Maar ze kunnen wel een email sturen. Ze schrijven mails met fatsoenlijke zinnen en die mails gaan ergens over. Een familieverhaal is een mail x 100 of meer of minder. Dus aan het kunnen-schrijven ligt het niet.
Het is een kwestie van weten hoe het moet, en dan van even ademhalen en innerlijk moed vatten en dan is het een kwestie van doen. Vooral mensen met een Indische achtergrond hebben het vertellers-DNA in zich, en dat hoeft alleen maar de ruimte te krijgen.
Verhalen opschrijven is belangrijk. Wie schrijft, die blijft.

Voor wie is zeker weten deze workshop

Hierboven zei ik dat het voor beginners en gevorderden is. Daarmee bedoel ik: u wilt een verhaal van uzelf of van de familie op papier zetten, maar u bent nog niet echt begonnen. Of wel en u voelt, het moet anders maar ja hoe. (Weer een goede Hoe-vraag). Of u bent halverwege en u voelt aarzeling en twijfel.
Als uw verhaal al bij de drukker ligt, dan heeft u niks aan de workshop. Daar ben ik eerlijk over.

Wat is een familieverhaal?

Een verhaal van uzelf, omdat uw leven bewaard mag worden. Daar komt vanzelf wat familie in.
Of van generaties uit de familie, zodat de kinderen weten waar ze vandaan komen en op wie ze lijken.
Of van uw vader of moeder of overgrootmoeder of van al uw broers of van iemand die u altijd al bewonderde en dacht daar moet een boek over komen.
Dus een verhaal waarvan u denkt: hoe pak ik het aan? Hoe begin ik? Heeft u die kennis, dan was u immers gisteren al begonnen.

Schrijven en vertellen

Wat ik steeds meer merk, is dat veel mensen het verhaal goed in hun hoofd hebben en het heerlijk kunnen vertellen. Geweldige anekdotes, moeilijke ervaringen, noem maar noem maar, dat ik denk hoe-kan-het (Ja, alweer een Hoe-vraag). Maar dan komt het schrijven.
De ene doet het met wat sturing van mij.
De ander gaat een beetje op slot. Dan komt er een soort opstel. Waar is dat geweldige verhaal nou gebleven? Als u beter kunt vertellen dan schrijven, heb ik ook een paar tips. Dus wanhoop niet. We vullen elkaar immers aan: u heeft het verhaal, en ik heb de kennis m zoiets op papier te krijgen, en die heeft u straks ook.
Degenen die al een tijdje de Indische Schrijfschool volgen, weten: deze workshop was er eerder ook. Klopt. En dit is de editie 2026, dus nuttig voor degenen die er toen al bij waren en een kans voor degenen die toen drukdrukdruk waren. En het kan ook een eerste kennismaking zijn met een workshop online. De schrijfschool bloeit, zeg ik met vreugde. Volgend jaar alweer het tweede lustrum. Wat gaat de tijd toch snel.

Wanneer wel meedoen:

U heeft een verhaal in uw hoofd maar niet op papier en u denkt maar HOE moet dat toch?
U bent zelfstandig ingesteld dus als u weet hoe het moet, nou dan kunt u ook vaart gaan maken
U voelt van binnen dat u een soort stok achter de deur nodig hebt, iets meer dan inspiratie

Wanneer niet meedoen:

U denkt iemand anders in de familie kan het ook opschrijven, u ziet nog wel
U vindt dat u moet schrijven maar eigenlijk heeft u er geen zin in
U heeft kroepoek over en u vindt het leuk om naar mij te kijken en kroepoek te eten

Dus het is aan u om af te wegen of de workshop voor u belangrijk kan zijn. Ik ga in ieder geval mijn best doen en ik hoop dat u gemotiveerd bent om erbij te zijn.

Reserveer uw plaats