Kennis van het vooroorlogse Indië

Toen ik begon met het uitzoeken van mijn familiegeschiedenis voelde ik meteen: dit moet ik vastleggen, anders gaan deze verhalen verloren. Alleen…hoe doe ik dat? Toevallig, of misschien ook niet, kwam ik de naam van Vilan meerdere keren tegen. Haar website sprak me aan en vooral haar manier van schrijven: zorgvuldig, met ruimte voor twijfel en nuance, en soms met een vleugje ironie. Ik besloot een kennismakingsgesprek te boeken.

In de gesprekken die volgden hielp Vilan me om overzicht te krijgen, structuur aan te brengen, keuzes te maken en mijn eigen schrijfstijl te vinden. We spraken ook een einddatum af om naartoe te werken. Dat was belangrijk voor mij, omdat ik hoopte dat een ouder familielid het nog zou kunnen lezen. De begeleiding van Vilan was verder praktisch, kritisch en altijd bemoedigend. Precies wat ik nodig had. Zo kreeg ik steeds meer grip kreeg op mijn tekst en durfde ik persoonlijker te worden. Daarnaast was haar kennis van het vooroorlogse Indië enorm helpend.

En nu ligt het er! Mijn boek is inmiddels uitgekomen bij LM Publishers. Een boek waarin ik de verhalen van vier generaties vrouwen in mijn familie verweef met koloniale geschiedenis, en laat zien hoe gebeurtenissen doorwerken. Het voelt nog steeds onwerkelijk, maar ook geweldig om een eigen boek vast te houden, het in de boekhandels te zien liggen en eruit voor te lezen. Mijn oudtante heeft het ook in ontvangst kunnen nemen, een moment dat ik koester. Ik kijk terug met voldoening en trots. Dankjewel Vilan.

De stok achter de deur

Toen ik begon, was ik een absolute leek op het gebied van schrijven. Ik had de ambitie om mijn verhaal te vertellen, maar ik was onervaren en wist niet waar ik moest beginnen. Ik had dringend een startpunt nodig en, misschien nog wel belangrijker, een stok achter de deur om de nodige discipline op te brengen en het project daadwerkelijk af te ronden.

Mijn keuze viel op jou vanwege je professionele en gepassioneerde kennis van Nederlands-Indische zaken (zoals literatuur en geschiedenis) en je scherpe gevoel voor de emotionele kanten van de Indische identiteit. Voor een boek in dit genre was jouw expertise doorslaggevend. Bovendien was je goed te vinden (op FB) en heb ik weinig tot geen gelijkwaardige professionals op het net kunnen vinden.
Het contact en de kennismaking klikten goed en de tijd “vloog”. Eerlijk gezegd had ik een heel andere aanpak verwacht; ik anticipeerde aanvankelijk op meer leiding en concreet structuuradvies voor het verhaal. De gesprekken waren echter verrassend genoeg meer gericht op jouw vragen over mijn achtergronden, opvattingen en persoonlijke ervaringen, in plaats van direct op het verhaal dat een boek moest worden. Dit was onverwacht, maar bleek een zijdelingse, maar essentiële route om tot de kern van het schrijven te komen.
Ondanks (of dankzij!) het onverwachte proces is het resultaat er: mijn eerste boek is geschreven en gepubliceerd op Amazon, zowel in het Nederlands als in het Engels. Daar ben ik wel een beetje trots op, al ben ik me er terdege van bewust dat het stukken beter kan. De ervaring die ik in dit proces heb opgedaan, is erg waardevol en zal mij zeker helpen in de volgende fase van mijn schrijverschap(pogingen).

Ik kreeg structuur

Inschrijven op de nieuwsbrief was snel gedaan. Ja, iemand die me liet inzien dat ik toch echt die taak op me moest nemen voor het te laat was. Op de vraag of het verhaal van mijn familie nu nog steeds niet op papier stond, kon ik een jaar later nog steeds beantwoorden met nee. Toen ik eindelijk meedeed aan de online workshop en een telefonische afspraak met Vilan had, was ik om. Kordaat vertelde Vilan me dat ik structuur nodig had om alle verhalen, brieven en memoires in een overzichtelijk geheel bij elkaar te zetten. Die leidraad had ik nodig.

Mijn probleem was dat ik de hoofdverhalen niet kon onderscheiden van de kleine subverhalen die ik allemaal even belangrijk vond. Het was ook heel veel in een tijdsbestek van vier generaties.

De samenwerking met Vilan was fantastisch, knap dat ze me altijd weer op koers kreeg. Het oerwoud van zijpaden wist ik te ontkomen doordat ze me helder en kordaat structuur als reddingslijn aangaf. Ook haar ruime ervaring als schrijver deelde ze met mij om me op weg te helpen.

Het resultaat mag er zijn, de papieren versie is in de maak.

Mijn Indische moeder

Nu mijn manuscript af is om te laten drukken, wil ik Vilan graag bedanken voor de enorme steun die ik heb ervaren. Ik ben zeer tevreden over het resultaat. Tijdens een kumpulan in Vlaardingen, kwam tijdens haar lezing aan de orde hoe belangrijk ze het vond, dat wat we nog wisten van Indië, niet verloren te laten gaan en attendeerde ze ons op haar nieuwsbrief en Indische schrijfschool.

Ik heb me toen aangemeld voor de nieuwsbrief en besefte dat ik dankzij de bewaarde documenten en foto’s over mijn Groningse opa uit 1894 en die van mijn
Indische moeder een verhaal te vertellen had om minstens door te geven aan mijn nageslacht. De online schrijfcursus van Vilan, hielp me al om in hoofdstukken en een tijdlijn te denken. Daarna volgde de telefonische coaching waarbij ik aarzelend begon, maar zoveel aanmoediging kreeg en me zo professioneel gehoord voelde dat het begon te stromen.
Opeens was ik weer even de vierjarige uit Bandoeng, die vanuit Jakarta aan de oversteek  naar Nederland begon. Ik vergaarde steeds meer materiaal, maar juist door Vilans know how en doorvragen, werden tijdsbeelden verhelderd en kon ik nuancering en verdieping aanbrengen. Omdat het veelal een familie verhaal geworden is, kon ik niet om pijnlijkheden heen en zullen sommige vragen nooit beantwoord worden, omdat zij die het weten er niet meer zijn.

Ruim twee jaar geleden begon ik te graven in het verleden van mijn Indische familie. Ik wilde verder kijken dan de geromantiseerde verhalen. Over Indië wist ik weinig, dus zocht ik iemand die mij inhoudelijke Indische kennis kon brengen én mij kon begeleiden bij het schrijven. Die combinatie vond ik bij Vilan van de Loo van de Indische Schrijfschool. Ze begeleidde me ruim een jaar bij het schrijven van dit boek.

Ze bracht structuur om te kunnen beginnen, voegde uitgebreide Indische kennis toe en stelde prikkelende vragen. Haar directheid, humor en inlevingsvermogen zorgden voor openheid en reflectie.

Na ons gesprek kon ik weer verder, met meer inzicht en moed om te schrijven. In oktober verschijnt mijn verhalenbundel De Indische tak, een familiegeschiedenis in fotoverhalen. Ik kijk ernaar uit om het in m’n handen te houden. Zonder Vilan was het er niet gekomen. Ze was een van de parels in mijn zoek- en schrijfproces.

Onmisbare coaching

Jarenlang heb ik rondgelopen met het oorlogsverhaal van mijn moeder en het gezin waartoe zij behoorde. Een gewoon Hollands gezin dat tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn eigen persoonlijke drama meemaakte in Nederlands-Indië. Ik heb altijd gevoeld dat ik het een keer moest opschrijven. Ik voel mij verantwoordelijk voor het doorgeven van het verhaal.
De 80-jarige herdenking van de capitulatie van Japan heeft ervoor gezorgd dat ik in actie ben gekomen. Ik wilde een persoonlijke bijdrage leveren aan die herdenking. Het zou mijn ‘deadline’ worden. Het verhaal van mijn familie staat nu op papier. Het boek Kind van een kampkind, familie-erfenissen uit Indië’ is af. Ik kan wel zeggen dat de coaching van Vilan daarvoor onmisbaar is geweest.
Omdat ik nooit eerder een boek had geschreven, niet wist hoe ik een verhaal moest maken van alle informatie (o.a. brieven) waarover ik beschikte en een stok achter de deur nodig had om door te gaan ben ik gaan googelen op een schrijfcoach in de buurt. En zo kwam ik uit bij de Indische Schrijfschool. In mijn geval nogal logisch natuurlijk, maar bovendien sprak mij de sfeer aan die Vilan met haar website met verhalen en foto’s heeft neergezet. En we hadden een klik.
Vilan heeft mij snel op weg geholpen. Ze luistert naar je wensen en ideeën, het verhaal dat je te vertellen hebt, en op basis daarvan en in overleg zet ze een verhaallijn uit en brengt ze door middel van een hoofdstukindeling structuur aan.

Op allerlei fronten coacht Vilan je daarna door het schrijfproces. Twee dingen in het bijzonder zijn mij bijgebleven van haar manier van coachen. Het ene is dat Vilan, en alleen wanneer zij de ruimte daarvoor voelt, blijft doorvragen en zo veel meer uit je weet te halen dan dat jij denkt dat je aan verhaal in je hebt. Ze weet zo je verhaal ‘rijker’ te maken. Het andere is dat zij er voor je is zodra je haar nodig hebt, maar als je even lekker op weg bent een stapje terug doet. Die flexibiliteit vond ik heel prettig.

Zonder haar hulp nooit gelukt

Met een positief gevoel kijk ik terug op de afgelopen anderhalf jaar. In juli 2023 meldde ik mij via het onlinecontactformulier bij Vilan van de Loo en haar Indische Schrijfschool. Ik had veel verschillende familieverhalen door de loop der tijd verzameld en wilde daar iets mee doen, maar wat… Een boek vormen was het uiteindelijke doel, voor mijzelf als onderzoeker en eventueel voor geïnteresseerde familieleden.

De Indische Schrijfschool hing al een tijd lang rond in mijn gedachten. Wekelijks las ik de berichten die op de socialmediakanalen werden geplaatst en ik was ervan onder de indruk. Doorgaans ben ik wat afwachtend, maar deze schrijfschool wilde en durfde ik wel om hulp vragen. Mijn eerste bericht verstuurde ik 11 juli 2023 en sindsdien zijn er veel gesprekken geweest. Deze gesprekken waren voor mij altijd aangenaam. Vilan gaf haar mening over mijn ingestuurde hoofdstukken, maar het was voor mij meer dan dat. We spraken over mijn groeiproces, hoe ik iets het best kon aanpakken en vooral over Indië. Bij haar was het niet nodig om typisch Indische begrippen uit te leggen. Zij wist altijd wel waar ik het over had.

Op het moment dat ik Vilan leerde kennen, werkte zij nog aan haar boek “De Atjeh-generaal”. Ik hoorde hoe haar schrijfproces verliep en leefde voor mijn gevoel met haar mee naar de boekpresentatie. In Den Haag was ik op 12 april 2024 daarbij aanwezig. Ik was erg onder de indruk van hoe zij zichzelf en het boek presenteerde. Ik dacht bij mezelf “Dit wil ik ook”, maar wist niet of ik daarvoor geschikt was.

Nu, anderhalf jaar later is er onbewust veel bijgekomen. Vilan hielp mij overal mee, of het ging om sparren over nieuwe boekideeën, aanschrijven van personen of instanties daarvoor of zelfs het opzetten van een eigen socialmediakanaal. Ik ben haar daar erg dankbaar voor. De vraag waarmee het begon heeft nu een boek als resultaat. Waar ik heel lang afhoudend was over het uitgeven ervan en het houden van een boekpresentatie, is nu het moment daar. Vilan heeft mij met haar deskundigheid, maar vooral ook gezelligheid, met iedere stap van de weg geholpen. Ik ben trots op wat ik heb bereikt, maar het was nooit zonder haar hulp gelukt.

Voortdurend inspiratie

Het is zover. Ik heb het proefexemplaar van mijn boek Tjoba! Vertel! in handen.
Hoe ik tot dit eindresultaat ben gekomen?

Twintig jaar geleden begon ik met het opschrijven van verhalen over Indië, verteld door mijn ouders. Deze verhalen vormden de basis voor mijn boek.
Ik nam contact op met een schrijfcoach die mij goed begeleide bij het schrijven. Toch liep ik vast op één punt: de Indische geschiedenis. Als kind uit de tweede generatie ontdekte ik tijdens mijn onderzoek dat de vertelde verhalen slechts een tipje van de sluier waren. Ik stopte de coaching en richtte me op mijn onderzoeken om de ontbrekende informatie te vinden.
Totdat ik in contact kwam met schrijfcoach Vilan van de Loo van de Indische schrijfschool.
Ruim twee jaar lang heeft ze me gecoacht bij het verwezenlijken van mijn boek over het Indië-verleden van mijn familie. Haar uitgebreide historische kennis maakte het proces betekenisvoller en ging verder dan enkel het op papier zetten van de verhalen.

Haar aanpak omvatte alles: schrijven, inspiratie opdoen, voorbereiding, planning en uiteindelijk de boekpresentatie.
Na elke afspraak werd er een nieuwe ingepland. Dit gaf me inspiratie om door te gaan met schrijven, zelfs als ik het soms niet meer zag zitten. Vilan stelde een einddatum vast voor de boekpresentatie, maar door de omvang van mijn onderzoeken en verhalen werd deze met een jaar verschoven.
Dat het eindresultaat uiteindelijk twee jaar in beslag nam, lag niet aan Vilan, maar aan mijn eigen planning.

Mede door de coaching van Vilan is mijn boek een feit geworden. De boekpresentatie van mijn familiekroniek over de Indische Nederlanders— mijn ouders en voorouders —is een belangrijk moment om deze familiegeschiedenis door te geven aan de tweede, derde en volgende generaties.

Hoe het aan te pakken

Ik was al heel lang van plan iets over mijn stamboom van moeders kant te beschrijven. Omdat er bij ons thuis niet veel, eigenlijk niets, over de tijd in Nederlands Indië werd gesproken, heb ik het op de lang baan geschoven. Wist ook niet hoe ik het aan moest pakken. Tot dat ik een artikel over jou las. Ik wist al dat je een aantal boeken over personen in Nederlands Indië had geschreven. Ik besloot je aan te schrijven.

Jij hebt mij gestimuleerd om toch te beginnen. Daarbij kreeg ik van jou een heleboel informatie over wat mijn opa had gedaan in Nederlands Indië. Zoveel dat ik ook een beetje kon volgen wat mijn oma had beleefd. Ik kreeg van jou veel tijdsbeelden, waardoor voor mij veel duidelijk werd. Je hebt mij ook geholpen hoe te beginnen met schrijven, het indelen van hoofdstukken en een verhaal te schrijven. Wij dachten het verhaal een maand of 5 de tijd te geven. Ik heb het af gekregen in 2 maanden. Het is voor mij en mijn (klein)kinderen een mooi kroniekje geworden, die zij eventueel zelf kunnen aanvullen. Ik ben je dus dankbaar voor je stimulans en het meedenken.

Gesteund en begrepen

Ongeveer 15 jaar geleden begon ik onverwacht met schrijven en tekenen. Er verscheen een wereld die mij zeer vreemd en tegelijk herkenbaar voorkwam.
Ik bewaarde mijn vertellingen en tekeningen en liet ze slechts zelden aan anderen zien.
Daar kwam verandering in toen ik sterk de behoefte voelde om te delen.
Ik begon met het versturen van tekeningen en teksten aan mijn naasten.
Later soms naar tijdschriften en af en toe een kleine expositie.
Door het te delen voelde ik steeds iets wat ik probeerde te onderdrukken, schaamte.
Alsof ik iets doe wat niet mag en kan.
Mijn moeder heeft erg haar best gedaan om mij klaar te stomen voor de Nederlandse samenleving. Er werd met mij geen Maleis gesproken, ik moest naar een internaat en was daar het enige Indische kind.
Later adviseerde zij mij om omgang met Indische mensen te vermijden. Volgens haar waren zij veel minder duidelijk als Nederlanders. Hun ja betekent een nee en hun nee een ja. Verder vond ze hen vaak te gecompliceerd.
Toen ik in het internaat zat stuurde mijn ouders leuke postkaarten en zij krabbelde er altijd veel woorden op.
Ik keek langdurig naar die kaarten, bewaarde ze , zij gaven troost en misschien stimuleerde zijn mijn verbeeldingskracht.
Later toen ik ouder werd begreep ik dat al die leuke vormen/kleuren en woorden het meest essentiële niet konden uit drukken.
Ik werd mij in de loop van mijn leven steeds bewuster van mijn verlangen om tegen het advies van mijn moeder in contact te komen met Indische mensen en dus ook met mijzelf en mijn kinderen.
Mijn tekeningen leken toegankelijker als mijn verhalen.
Door mijn jongste dochter ben ik mij bewust geworden dat ik vaak teveel, te snel en te chaotisch met woorden werk. Zelf had en heb ik het gevoel dat ik met woorden de schaamte/ pijn van hetgeen ik niet goed onder woorden kan brengen probeer te onderdrukken .
Alsof ik erover heen schrijf.
Ik zocht hulp en vond hulp bij Vilan van de Loo.
Vilan van de Loo is schrijfster en erg geïnteresseerd in de Indische geschiedenis .
Ik heb een van mijn bundels aan haar laten lezen en door haar adviezen en aandacht tijdens telefonische gesprekken vond ik de moed langzamer en losser te gaan schrijven zodat schaamte en pijn a.h.w gestructureerd en toegankelijk gelezen en gezien kan worden
Ik voelde mij creatief gesteund en begrepen.

Ze nam mijn twijfels weg

Jouw schrijfcoaching heeft mij zeker ondersteuning gegeven bij het schrijven van mijn eerste boek. Ik wilde een familieboek schrijven. Ik was intussen al begonnen met het schrijven. Ik had al wat verhalen op papier. Maar op een gegeven moment, raakte ik de weg kwijt in de chronologie. Ik raakte vast, maar had geen inspiratie meer. En er was niemand die mij adviseerde hoe verder te gaan, hoe ik het schrijven weer kon oppakken. Mijn verhalen bleven ergens in het digitale archief liggen.
Ik wilde nog steeds een familieboek schrijven. Heb gegoogled op schrijfcoaching en vond de beschrijving over de schrijfster Vilan van de Loo heel mooi.  Ze is niet Indisch,  ” maar ik ben aangeraakt door Indië” dit laatste sprak me aan. Ik ben n.l. wel Indisch.  Na een korte intake gesprek wist ik dat Vilan mijn schrijfcoach wordt. Het klikte tussen ons. Ook heb ik haar opgezocht in de Tong Tong Fair van dit jaar, 2022
1.Tuurlijk had ik twijfels, waar ben ik aan begonnen?
2. Wat als het niet meer klikt tussen ons beiden.
3. Coaching van Vilan is prettig. Ze laat je in je waarde. Maar licht toe hoe het beter zou kunnen en adviseert op een prettige manier.
4. Stel dat mijn verhaal geen verhaal is. Zelfs toen het manuscript definitief werd, twijfelde ik nog steeds over de inhoud van mijn boek. Maar Vilan heeft de twijfels weggenomen.
5. Haar uurtarief vond ik wat aan de hoge kant. Maar het fijnste is dat je de frequentie van coaching zelf kan bepalen. Dus dan ook op de prijs.
6. Ik heb geleerd hoe je een verhaal schrijft. Hoe je de lezer meeneemt in je verhaal. Schrijfstijl, chronologie, de tijd in het verhaal en nog veel meer. En Vilan is altijd bereikbaar voor nader advies.
7. Advies hoe te handelen met beeldmateriaal. Publiceren van beeldmateriaal zonder toestemming van de eigenaar kan je geld kosten. Wist ik veel.
8. Door de coaching van Vilan heb ik ontdekt dat schrijven erg leuk is. Dit heeft mij verrast. En ik ga zeker een tweede boek schrijven
9. Een uitgever vinden. Wil je het uitgeven door de uitgever laten doen, of neem je dit in eigen hand. Financieel heel belangrijk.
10. Tenslotte heb ik een mooi en interessant familieboek kunnen uitgeven
Jouw schrijfcoaching heeft mij zeker ondersteuning gegeven bij het schrijven van mijn eerste boek. Ik wilde een familieboek schrijven. Ik was intussen al begonnen met het schrijven. Ik had al wat verhalen op papier. Maar op een gegeven moment raakte ik de weg kwijt in de chronologie. Ik raakte vast, maar had geen inspiratie meer. En er was niemand die mij adviseerde hoe verder te gaan, hoe ik het schrijven weer kon oppakken. Mijn verhalen bleven ergens in het digitale archief liggen.
Ik wilde nog steeds een familieboek schrijven. Heb gegoogled op schrijfcoaching en vond de beschrijving over de schrijfster Vilan van de Loo heel mooi.  Ze is niet Indisch,  “maar ik ben aangeraakt door Indië” dit laatste sprak me aan. Ik ben n.l. wel Indisch.  Na een korte intake gesprek wist ik dat Vilan mijn schrijfcoach wordt. Het klikte tussen ons. Ook heb ik haar opgezocht in de Tong Tong Fair van dit jaar, 2022/
Tuurlijk had ik twijfels, waar ben ik aan begonnen? Wat als het niet meer klikt tussen ons beiden.
Coaching van Vilan is prettig. Ze laat je in je waarde. Maar licht toe hoe het beter zou kunnen en adviseert op een prettige manier. Stel dat mijn verhaal geen verhaal is. Zelfs toen het manuscript definitief werd, twijfelde ik nog steeds over de inhoud van mijn boek. Maar Vilan heeft de twijfels weggenomen.
Haar uurtarief vond ik wat aan de hoge kant. Maar het fijnste is dat je de frequentie van coaching zelf kan bepalen. Dus dan ook op de prijs.
Ik heb geleerd hoe je een verhaal schrijft. Hoe je de lezer meeneemt in je verhaal. Schrijfstijl, chronologie, de tijd in het verhaal en nog veel meer. En Vilan is altijd bereikbaar voor nader advies. Advies hoe te handelen met beeldmateriaal. Publiceren van beeldmateriaal zonder toestemming van de eigenaar kan je geld kosten. Wist ik veel.
Door de coaching van Vilan heb ik ontdekt dat schrijven erg leuk is. Dit heeft mij verrast. En ik ga zeker een tweede boek schrijven.

Leerzaam

Ik zou een ieder aanraden om de uitdaging aan te gaan om wat je interesse heeft eens op papier te zetten. De lessen op zich vind ik erg leerzaam en ik zal ze nog regelmatig raadplegen.