Residentie Buitenzorg ligt tegenwoordig in Groningen-Noord.  Daar had ik een voorzichtige eerste ontmoeting met Oma Berg, zoals iedereen zegt. Anna van Berg-Moesning is nu 106 en straks in december zal ze 107 zijn.

Ik kwam binnen en zag haar: een lief en mooi gezicht heeft ze.  De rust van iemand die zich veilig voelt. Ze zat aan het hoofd van de tafel, kalm te wachten. Niet op mij. Er kwam klepon aan.

De sfeer in het tehuis was zacht en warm. Niet slap. Maar: goed.  Huiselijk. Dat je meteen voelt, dat je later misschien daar ook wel eh…

We gingen naar de kamer van Oma Berg. De kinderen waren er, zorg en tolk. Toch verliep het gesprek moeilijk.

Want ja, 106 zijn betekende dat de herinneringen in golven komen en gaan, en dat is per dag anders. Op sommige dagen zijn er veel herinneringen. En toen ik er was, net weinig. Ik ga dus nog een keer terug, en dan wil ik beter voorbereid zijn. Als ik oude foto’s kan vinden, neem ik die mee. Daarvoor heb ik uw hulp nodig.

Wat ik nu weet, is dat Oma Berg geboren en getogen is in Soerabaja. Daar ligt nog steeds haar hart. Thuis, dat is dáár.  Ook al heeft ze het fijn in Buitenzorg.

Wat weet ik nog meer:

  • Anna van Berg-Moesning is geboren op 29 december 1910, te Soerabaja
  • ze kreeg eenvoudig onderwijs
  • als jong meisje werkte ze in de zeepfabriek Savon
  • haar tweede man heette W.C.L. van Berg, “betoel blanda”, zegt Oma Berg
  • ze woonden in het hoekhuis van Bratang Kroekah en later in Djalan Kemangi
  • in maart 1965 kwam het gezin naar Nederland, er waren drie kinderen
  • eerst woonden ze in Appingedam, daarna in Groningen

Dit weet ik ook dankzij een telefoongesprek met Josje, de dochter van Oma Berg. Josje zat in Soerabaja op de Indonesisch-Hollandse School. Foto’s uit die tijd zijn er niet. Haar vader voelde er niet voor (“hij was ouderwets”) en haar moeder was niet zo technisch.

Oma Berg was kraakhelder toen ze 105 was. Verhalen, nou. Niemand schreef ze op, denkend: dit is een ooggetuige van de oude tijd en wat erna kwam, dit is uniek. Ze moet veel gezien hebben.

Daarom ga ik op zoek naar foto’s. Dan kan Oma Berg hopelijk meer vertellen.  Die ene foto van haar man brachten wat anekdotes op. Dus er zijn nog herinneringen, en met een foto om naar te staren, keren die hopelijk terug, al is het maar voor even. Het gesprek mag ik filmen en met u delen.

Vooral belangrijk zijn:

  • het hoekhuis van Bratang Kroekah, Soerabaja

  • de zeepfabriek Savon, Soerabaja – jaren 1920

Helpt u Oma Berg mee haar herinneringen terug te vinden?

 

Help Oma Berg (106) aan foto’s uit haar leven

2 gedachten over “Help Oma Berg (106) aan foto’s uit haar leven

  • 27 oktober 2017 om 09:49
    Permalink

    Dit verhaal maakte mij nieuwsgierig, zou ik de naam Anna (Van Berg-)Moesning en W.C.L van Berg terug kunnen vinden in oude bronnen. Tot mijn verbazing vond ik de naam Moesning niet terug in bronnen zoals http://www.delpher.nl of http://www.roosjeroos.nl en ook niet in de oude Kleian Adresboek Geheel Nederlands-Indië (diverse delen 1903-1938). Maar ik vond wel de naturalisatiegegevens van Anna Moesning en Wilhelm Coenraad Lodewijk van Berg – zie bijgevoegde link, en bij Anna spreekt men over “verlening van de naam Anna Moesning”. Dan vermoed ik dat oma Anna een inheemse naam had en voor de naturalisatie de naam Moesning heeft aangenomen.Ook van Wilhelm vind ik niets terug. Ik heb het verzoek om foto’s doorgegeven vermeld op de FB-site van SURABAYA HERITAGE SOCIETY – even afwachten wat dat oplevert.

    http://naturalisaties.decalonne.nl/indexddb.php?table_name=naturalisaties&function=search&where_clause=&order=Woonplaats&order_type=DESC&page=889

    Beantwoorden
    • 29 oktober 2017 om 20:57
      Permalink

      Hartelijk dank voor de inspanning. Haar levensverhaal wordt interessanter, ik hoop zo dat de herinneringen weer onder haar bereik komen.

      Beantwoorden

Geef een reactie