Drie redenen om over uw moeder te schrijven

moeder

Mevrouw Rijckmans was 103 jaar toen ik haar ontmoette. Ze was in het bezit van foto’s uit Indië en een haperend geheugen. Maar haar pleegzoon John, tachtigplus, geboren in Buitenzorg, wist alles nog. Mevrouw had hem alles verteld.

Zo kan het ook, verhalen bewaren. Vertellen aan de volgende generatie, zodat die ze kan vastleggen. John was een man die schilderde, maar schrijven deed hij niet. Nu zijn ze er alletwee niet meer, en waar zou dat mooie oude fotoalbum zijn gebleven…

1 Nu kan het nog

De eerste reden om over uw moeder te schrijven is: nu kan het nog. Leg haar verhaal vast voor uzelf en de volgende generaties. Dan weten de kinderen ook dat ‘al die oude spullen’ belangrijk zijn, de foto’s en brieven en misschien een djatti-beeldje of dat kettinkje van Djocjazilver dat een verhaal met zich meedraagt. Genoeg kinderen die een huis opruimen door alles weg te gooien, daar word ik altijd verdrietig van.
Daarom zeg ik: nu kan het nog. Uw herinneringen, haar herinneringen, wat u van anderen hoort, het is belangrijk genoeg om op papier te zetten.

2 Vrouwen tellen ook mee

We hebben heel veel verhalen over het leven in Indië van mannen, en dat juich ik toe. Maar eerlijk is eerlijk, het aantal verhalen van vrouwen blijft toch een beetje achter. Dat is ook iets van bescheidenheid in de oudste generatie. Dat betekent, dat de jongere generatie moet zeggen: “Uw verhaal telt ook mee.”
De Indische schrijfster Lin Scholte schreef over het leven van haar moeder en grootmoeder in de tangsi. Dankzij Lin weten we dat een njai ook zelfstandig beslissingen kon nemen. Lin voelde zich onzeker over haar Nederlands, maar ze wilde zo graag de vooroordelen over het tangsileven bestrijden, dat ze tóch de pen pakte. Het resultaat was Anak kompenie (1965).
Zo ziet u, dat een vrouwenverhaal heel belangrijk kan zijn.

3 U bent uw moeder

Vroeger wist ik zeker dat ik een uniek sneeuwvlokje was. Nu weet ik beter. Ik lijk op mijn moeder. Haar ongeduld, haar levenslust van duizend dingen in een dag proppen, haar vermogen op zich helemaal op iets te storten: ik ben ook zo. Maar mijn leven ziet er anders uit. Dat geldt ook voor u.
Als kind van uw moeder krijgt u eigenschappen van haar mee. Het is aan u, wat u ermee doet. Wanneer u volwassen bent, vindt u een eigen weg in het leven. Dat kan gemakkelijk zijn maar ook moeilijk wanneer u loyaal wilt zijn aan uw moeder maar ook uw eigen beslissingen wilt nemen.
Waarom was/is uw moeder zo? Wat heeft zij meegemaakt? Wat heeft ze bewust of onbewust aan u doorgegeven? Kunt u haar leren begrijpen?
Over uw moeder schrijven betekent ook nadenken over uzelf, over uw kindertijd, over de fijne en moeilijke situaties die er waren, en wie u daardoor nu bent geworden.

Wanneer u nu voelt: daar zit wat in, dan heb ik goed nieuws. Zondagavond en maandagochtend geef ik een gratis workshop “Schrijven over mijn moeder. Haar levensverhaal op papier in vijf stappen.”  Klik hier voor lezen en opgeven.

Na de workshop kunt u aan de slag. Als u ook maar even denkt: Mijn moeder was/is eigenlijk een bijzondere vrouw, doet u dan mee?

Lijkt u op uw moeder?

moeder

Tweede van links Oma Miet. Collectie Marc Tierolf/OmaMiet.nl

“Ben jij familie van…?” Hoe ouder we worden, hoe dierbaarder het antwoord voor ons is. “Ja, want…” De familie is waar we thuis horen en waar we vandaan komen. En dat geldt zeker voor uw moeder.

Kind van uw moeder zijn

Heeft u dat ook, dat u de laatste jaren beseft dat u op uw moeder lijkt? Ik begin nu pas te begrijpen van wie ik het heb. Dat optimisme heeft zij ook. De hele tijd willen lezen. En elke avond zuchten: ‘Moet ik nou al naar bed, ik had nog zoveel willen doen.’
Kind van je moeder zijn, dat is een ontdekking.
Misschien is het ook iets om langzaam te verkennen. Hoe dat was, uw kindertijd. En hoe uw moeder was: als moeder en als vrouw. Misschien heeft u foto’s, herinneringen en kent u verhalen over haar. Weet u wat ze het liefste at, van wat voor muziek ze hield? Ja, of waarvan ze houdt natuurlijk: de gelukkigen onder ons hebben hun moeder nog.

Grijs randje

Ik hoor steeds vaker dat mensen het levensverhaal van hun moeder willen opschrijven. Gewoon, om de herinneringen te bewaren en door te geven aan volgende generaties. Alleen dat opschrijven is vaak een probleem. Hoe begin je? Wat als je al tien keer begonnen bent? Intussen gaat de tijd voorbij en u en ik krijgen af en toe zo’n envelop met een grijs randje. Ik raad elke keer verkeerd om wie het gaat, dus dan schrik ik weer. Het moedigt me aan om te doen wat ik wèrkelijk belangrijk vind.
Dat is voor mij boeken schrijven en anderen te helpen hun verhaal op te schrijven.

Gratis workshop

Daarom ga ik begin maart een gratis online workshop geven: Over mijn moeder. Haar levensverhaal op papier in vijf stappen

Na de workshop kunt u aan de slag. Het mooie is: met een beetje doorwerken bent u klaar voor Moederdag, dat is zondag 10 mei. Als u een bijzondere moeder heeft of heeft gehad, dan is dit uw kans om een klein monument voor haar op te richten. Ja, van papier, hoor.

Schrijven over uw moeder is gemakkelijker dan u denkt, als u maar weet hoe het aan te pakken. Heeft u een mooie foto van haar? Zet die op een plek in huis waar u vaak zit. Dan kunt u naar die foto kijken en kijken en kijken en dan… borrelen de herinneringen al op. U weet meer dan u denkt.

Doet u mee?

Doet u mee? Opgeven gaat via dit groene venster. Vergeet niet de datum aan te geven: zondagavond 1 maart om 20.00 uur of maandagochtend 2 maart om 0900 uur. Lukt het niet, dan stuurt u me gewoon een mail op welke datum u meedoet. Dan maak ik het verder in orde.

Meedoen gaat dus via de computer. U hoeft zich alleen op te geven en dan komen de uitleg-mails vanzelf in de digitale brievenbus.

Ga naar de bovenkant