Rechts Oma Miet, Djakarta circa 1955. Collectie Marc Tierolf

Waarom is er geen Oma-dag? Een dag waarop iedereen voelt hoe belangrijk een Oma is. Zij is degene die een moeder is en toch anders. Een grootmoeder, iemand naar wie je eigen moeder moet luisteren. Zegt Oma.

Er is moederdag. Vaderdag. Vrouwendag. En dan heb je elke week wel een bijzondere dag,  ik geloof wel tot en met de dag van de kleingerande postzegel uit 1826.  Maar Oma-dag bestaat niet.

 Een Oma uit Indië is dubbel zo bijzonder

Zij weet nog veel van vroeger. Namen, jaartallen, verhalen, familierecepten, geheimen. Op de Tong Tong Fair hou ik al jarenlang interviews in mijn talkshow De Eerste Generatie Show. Elke keer voel ik ontzag en plezier en nieuwsgierigheid. Wat een verhalen. Wat een informatie. Het gaat over familie en het gaat over Indië. Heerlijke verhalen. En als je een klein/kind bent, dan zijn het belangrijke verhalen om te kennen. Je leert waar je thuis hoort in de familie.

Superplakboek

Speciaal voor Oma’s uit Indië heb ik een gemakkelijke cursus gemaakt om iets van die rijkdom aan herinneringen te bewaren. Het resultaat is een superplakboek: meer dan een gewoon plakboek. Iets om op tafel te leggen en tevreden over te zijn: klik en lees hier meer.

Belangrijk

Ik voel me zenuwachtig over deze cursus. Dat komt omdat ik het zo belangrijk vind. Mijn eigen Oma heeft achterop foto’s wat geschreven en dat is het. Geen schriftje, geen dagboek, naar veel dingen van vroeger moet ik raden. Zo zijn er meer kleinkinderen, zeker in de Indische cultuur. Een tijdje geleden ontmoette ik een man, veertig plus, zelfverzekerde uitstraling – maar toen het gesprek over zijn Indische achtergrond ging, zag ik een zoekend kind staan. Hij wist haast niets.

De eerste generatie heeft vaak gezwegen. Het motto was: “We zijn nu hier” en hier dat betekende Nederland. Aanpassen en vooruitkomen was belangrijk, plus: “Als Indische jongen/Indisch meisje moet je dubbel zo hard je best doen.” Dus dat vroegere leven…

Pas in deze tijd gaat het besef dieper dat het twee voor twaalf is. Er zijn minder mensen die uit eigen ervaring over Indië kunnen vertellen.We hebben ze harder nodig dan ooit.

Laat u mij weten wat u ervan vindt?

Voor Oma’s uit Indië

Geef een reactie